Texelse Kunstenaarsvereniging ZOUT

Thuis bij de kunstenaar.

Het bestuur heeft het initiatief genomen een bezoekje bij een lid, kunstenaar, van de vereniging te brengen. 

Het vijfde bezoek van de rubriek "Thuis bij de kunstenaar":

 

De kunstenaar die we nu bezoeken is Peter Huisman. Peter is voorgedragen door Cobie Bremer. Cobie vindt dat hun werk veel overeenkomsten heeft. Peter werkt met hard materiaal, hout en zij met zacht materiaal, wol. Maar het heeft dezelfde uitdrukkingen. Cobie is erg benieuwd wat hij daarvan vindt.

Kun je iets vertellen over je achtergrond?

Alweer een echte Texelaar, Peter Huisman. De achtergrond van Peter is de keuken, Hij is  23 jaar chef kok in de catering geweest. Dat heeft hij altijd met plezier gedaan, maar hij vroeg zich op een gegeven moment toch af of hij dat zijn hele leven zou willen blijven doen. Vaak in het weekend en met de feestdagen werken, dat eist toch zijn tol. Hij heeft de overstap gemaakt en werkt nu met hout, metaal en kunststof bij Expotise.
Hij werkte al veel met hout als hobby. Bijna alle meubels en accessoires, thuis maar ook voor zijn kinderen, zijn door hemzelf gemaakt. Je kunt zeggen dat hij een autodidact meubelmaker is.

Welke kunstvormen maak je?

Naast het maken van meubels was zijn volgende stap het maken van kunst van hout. Peter heeft zich nog even op het pad van het tekenen en schilderen begeven. Zo heeft hij omslagen gemaakt voor “Eigenwijs” de schoolkrant van de LTS, heeft nog abstract geschilderd maar bedacht dat een ander dat beter kon dan hij.
Dus hij kon er niet omheen, hij wou kunst maken van hout. Dat ging hem goed af en de kinderen stimuleerden hem om lid te worden van Zout. Dat vond Peter nog wel even wat, want hij dacht dat dit een elitair groepje kunstenaars zou zijn. Maar hij heeft de stoute schoenen aangetrokken en heeft daar absoluut geen spijt van. Hij voelde zich warm ontvangen en zo voelt hij het nog steeds.
Peter maakt werken van gebruikt hout, dus wat anderen weggooien zoals tafels, kasten en planken. Een van zijn eerste werken  is gemaakt van tafelpoten (foto onder interview). Die zal hij nooit weg doen al krijgt hij nog zoveel geld geboden.
Ik heb mijn eigen stijl vertelt Peter, ik maak eerst een schets of maak een foto van iets in de natuur. Ik heb me alles zelf aangeleerd. Ik heb nagedacht over wat je kunt maken van verschillende, gebruikte houtsoorten.

Wat motiveert je om kunst te maken?

Ik vind het zelf erg leuk om uit het niets iets te creëren. Ik maak dingen die ik leuk vind om te maken. Ik raak ontroerd als anderen iets mooi vinden wat ik heb gemaakt. Helemaal als ze er dan ook nog een verhaal bij hebben, waarom het hun raakt. Zo heb ik eens iets verkocht aan een collega. De vader van zijn vriendin is vroeg overleden.  Ze raakte ontroerd en was in tranen door een werk van mij. Door de golven en het strand hierin kwamen herinneringen bij haar boven en dit raakte haar. Dit geeft een extra dimensie aan mijn werk en dat ontroerd mij dan weer. Aan de andere kant vind ik het weer leuk om te vertellen hoe iets tot stand is gekomen, wat voor voorwerp het eerst is geweest. Het is toch prachtig als je kan vertellen dat een kunstvoorwerp eerst een oude tafel is geweest.  “Out of the box” denken noem ik dat, iets met je handen creëren. Heerlijk om iets samen te stellen met een geheel andere dimensie. Ik ben “jutter” op de Meierblis, ik heb een klein schuurtje met opslag en buiten aan de picknicktafel werk ik.  Hier kan ik mijn grenzen verleggen.
Ik vind het ook leuk om te suppoosten tijdens een expositie. Vaak zijn er fijne gesprekken en het is leuk om iets van ieders werk te vertellen. Ik krijg van Zout dus ook inspiratie.

Welke invloed heeft (het wonen op Texel) op je kunst?

De natuur op Texel is mijn inspiratie, het strand, het water, het lijnenspel. De natuur in allerlei vormen. Kijk op het strand als het water weer wegloopt. Dat lijnenspel met steentjes, ik geniet ervan. Ik heb iets met golven… en dan…. heb ik ineens kunst met golven wat eerst blokjes waren, ik heb rood eiken met een koperen lijst/buis. Ik heb iets prachtigs gemaakt! Ook maak ik wel foto’s op het strand wat ik later vertaal in een golfbeweging. Of als ik met de hond loop en ik zie de druppels in een plas vallen, dan is er weer een idee geboren.

Wat is je favoriete eigen werk en kun je omschrijven waarom?

Mijn eerste werk dat ik heb gemaakt en waar ik het net over had. Dat is me dierbaar en blijft hier in huis. Ook het ronde werk met de hollingen erin (foto boven), heb ik iets mee en gaat niet weg. Ik zou hem namelijk niet voor een tweede keer willen maken. Mijn werken moeten unica ’s zijn, ik blijf bij mijn principes. En ik heb ideeën genoeg want kunst maken werkt verslavend.

Wie stel jij voor als volgende gast?

Dat vind ik een lastige. Maar wat Cobie zei over dat harde en zachte herken ik wel. Ik ga dus weer terug naar het zachte en zou het leuk vinden wat te horen over het werk en de werkwijze van Marga Loos. Dat “schilderen” met textiel boeit me zeer.



De kunstenaar die we nu als vierde bezoeken is Cobie Bremer. Cobie is voorgedragen door Paulien Valk. Ze vindt het werk van Cobie zo anders dan dat van haar en is benieuwd wat Cobie te vertellen heeft.

Het is een stormachtige middag, maar eenmaal binnen bij Cobie genieten we naast een kopje koffie van het prachtige uitzicht. Waar we ook zitten of staan, het uitzicht is geweldig. Maar, dan nu het verhaal van Cobie. Cobie is de eerste kunstenaar die we interviewen die een echte Texelse is.

Kun je iets vertellen over je achtergrond.
Cobie is geboren en getogen in Oosterend. Van jongs af aan is ze bezig met textiel, handwerken, breien en naaien voor poppen.  Textiel in allerlei facetten loopt als een rode draad door haar leven. Ze heeft van deze passie haar werk gemaakt door een opleiding textiele werkvormen te volgen. En zo heeft ze jarenlang les  gegeven in deze richting.
In 2016 is ze gestopt met werken en sinds die tijd is ze kunstzinniger met de materie aan de slag gegaan. Ook nadat ze gevraagd is om te komen exposeren in de Hoeksteen. Het stimuleert Cobie als ze wat verkoopt, want als ze de kast vol heeft doet ze weinig meer. Als het de deur uit is krijgt ze de drang weer wat te maken. Van het geld dat ze ermee verdient kan ze weer materialen kopen en experimenteren met nieuwe dingen.
Cobie is vanaf het begin lid van Zout.


Welke kunstvormen maak je?
Cobie heeft gekozen voor textiel. Ze is ook nog aan het schilderen geweest, maar er zijn  al zoveel schilders dat ze toch maar bij het textiele materiaal gebleven is. Dat past ook het beste bij haar, vindt ze. Het is ook ontstaan doordat ze bezig was met zijde schilderen. Toen heeft ze het wol en vilt ontdekt. Met wol kun je vele kanten op en het leent zich voor leuke experimenten.  Een enkele keer maakt ze kleding zoals een jurk of een trui, maar het is omslachtig en ze doet het te weinig. Ook maakt ze sjaals en sieraden, maar vaker grotere objecten van wol en zijde dat vervilt wordt. Cobie heeft ook tassen van leer gemaakt, maar… haar passie voor textiel overwint steeds.
In 2017 won Cobie de Publieksprijs, Het was een uitdaging, je mocht, vanwege de beperkte ruimte, maar een smal werkje inleveren. Ze heeft toen een smal, hoog werk gemaakt dat aan het plafond kon hangen.  Daarmee won ze de prijs, het was een toppertje. Met Klifhanger werd deze verkocht.


Wat motiveert je om kunst te maken?
Mijn handen zijn graag bezig. Ik ben van nature wat makkelijk, maar mijn handen willen wat doen. Het stimuleert mij om te experimenteren en wat nieuws, iets kunstzinnigs te maken als de muur leeg is.  Ik werk abstract, maar het stelt wel iets voor.  Zo komt Winterzout ineens met het thema “uit balans”. Ik vind het dan een uitdaging om daar iets van te maken. De vorige week verkocht ik iets wat ik in opdracht had gemaakt. De mensen hebben iets uitgezocht naar aanleiding van een klein werkje. Ik vind het dan spannend of ze het mooi vinden, maar het stimuleert en motiveert me ook. Kortom de uitdagingen motiveren mij.


Welke invloed heeft (het wonen op Texel) op je kunst?
Die invloed kun je in mijn kleuren zien. Ik werk veel met blauw. Trouwens, tegenwoordig ook veel in wit, maar de structuur/textuur blijven vaak golven, vloedlijn en kwallen. Maar niet altijd, want de Publieksprijs had bijvoorbeeld niets met Texel te maken. Op onze vraag of ze ook workshops geeft, geeft Cobie aan dat niet te doen. Ze heeft haar hele leven met veel plezier les gegeven, maar wil nu voor zichzelf bezig zijn. Het zou van haar eigen tijd af gaan en dat vindt ze jammer.


Wat is je favoriete eigen werk en kun je omschrijven waarom?
Dat is moeilijk, maar ik  vind het tentenkampje dat ik in 2017 gemaakt hebt voor Klifhanger wel heel erg mooi. Ik mocht hieraan meedoen omdat ik de Publieksprijs had gewonnen. De tweede keer dat ik aan Klifhanger meedeed, was het thema “erfgoed, het tuinpad van mijn oma”. De tuin van mijn oma bestond uit gras en bomen, maar ieder jaar kwamen er sneeuwklokjes tevoorschijn. Zo ontstonden mijn sneeuwklokjes. Maar nee, ik blijf toch bij het tentenkampje als mijn mooiste/spannendste werk.


Wie stel jij voor als volgende gast?
Peter Huisman.  Ons werk heeft veel overeenkomsten. Hij werkt met hard materiaal, hout en ik met zacht materiaal, wol. Maar het heeft dezelfde uitdrukkingen. Wit, zwart, hard, zacht, het voegt goed. Ben erg benieuwd wat hij daarvan vindt.


Het derde bezoek van de rubriek "Thuis bij de kunstenaar" was bij Paulien Valk. Paulien is voorgedragen door Carli van den  Berg. Carli vindt dat Paulien veel uiteenlopende kunst maakt en heeft daar veel bewondering voor. Ze is benieuwd naar wat Paulien te vertellen heeft.

Judith en ik (Greet) komen gelijktijdig aan en Paulien komt net terug met haar hond. We gaan het gezellige atelier binnen en hebben een interessant gesprek.


Kun je iets van je achtergrond vertellen?
Ik kom van oorsprong uit Alkmaar. In Amsterdam heb ik de kunstacademie gevolgd en mijn onderwijsbevoegdheid behaald.
We gingen vaak op vakantie naar Texel. Mijn man en ik vroegen ons op een gegeven moment af waar we zouden willen wonen en onze kinderen laten opgroeien. We kwamen op Texel uit en in 2000 hebben we dit huis gekocht. Veel Texelaars zullen weten waar het is als ik zeg dat moeder Witvliet hier woonde. Hier heb ik nu mijn eigen atelier. Ik geef er workshops en cursussen voor kinderen en volwassenen. Sommige kinderen begonnen toen ze 9 jaar waren en zijn nu inmiddels 16.  Door de corona vielen veel workshops uit en nu heb ik dan ook een baan op school als docent beeldende vorming.  Binnenkort beginnen ook de cursussen in mijn eigen atelier weer.


Welke kunstvormen maak je?
Ik heb een klassieke opleiding, dus tekenen en schilderen. Nu doe ik veel verschillende dingen, maar tekenen blijft de basis en dat associeer ik met van alles. Vogels is een dankbaar onderwerp, maar zo heb ik ook eens een muurschilder-project gedaan. Een kunstwerk maken met een groep mensen. Zo mocht ook ieder dorp een eigen kunstwerk kiezen. Ik ben er best wel trots op dat mijn kunstwerk gekozen is voor het dorp Oudeschild. De fuik staat bij het Waddenstrandje en een echte blikvanger. Ik hou ook erg van grafisch werk. Kortom ik bruis van de ideeën.


Wat motiveert je om kunst te maken?
Mijn drive om wat te maken. Als ik niet aan het werk ben voelt het niet goed. Ik speel met de onderwerpen. Ik voel mezelf een speler en wens mezelf toe dat ik blijf spelen. Zo gaat er ook wel eens wat mis en dan gaat het de prullenbak in.  Ik wil ook graag dat cursisten dit proces ingaan. Ik wil altijd dat mensen gaan spelen, anders raken ze verstijfd. Het moet geen foto zijn, het moet losser.  Vaak zijn mensen erg resultaatgericht. Als je dat los kunt laten wordt het veel leuker. Het lesgeven is ook leuk. Het is een kwetsbaar proces. Het is leuk om tee zien hoe iemand keuzes maakt.


Welke invloed heeft (het wonen op) Texel op je kunst?
Ik hou van de ruimte en de natuur op Texel., maar ik haal er niet altijd een onderwerp uit.  
Wat is je favoriete eigen werk en kun je omschrijven waarom?
Dat is heel moeilijk voor mij. Ik heb wel met thema’s of ideeën gewerkt wat ik goed vond. Bijvoorbeeld mijn werk bij de OSG, het Hospice of de fuik. Ik ben wel erg kritisch op mezelf, heb er altijd nog wel weer een opmerking over. Maar ik sta er niet te lang bij stil, want dan heb ik allang weer nieuwe ideeën. Mijn basis blijft tekenen, dat blijft terug komen. Maar ik hou ervan om uit mijn comfort zone te komen, maar dat werkt ook wel weer eens tegen mij.


Wie stel jij voor als volgende gast?
Cobie Bremer. Haar werk is zo anders dan dat van mij. Ik ben heel benieuwd.


 

Het tweede bezoek van de rubriek “Thuis bij de kunstenaar” heeft plaatsgevonden. Dit keer is het gesprek bij Carli van den Berg. Zij is voorgedragen door Ciska Rook omdat ze heel benieuwd is naar het verhaal van Carli als kunstenaar. De ontvangst is allerhartelijkst in haar paradijsje aan de Krimweg. Onderstaand haar verhaal.

Carli in atelier
Carli in atelier

 


Kun je iets van je achtergrond vertellen?
Ik ben geboren boven de kantoorboekhandel, lichtdrukkerij en kunstschilderswinkel van mijn ouders in Zeist. Later ben ik daar ook gaan werken, maar dat beviel me niet. Ik ben niet geschikt als verkoopster. Maar wat dan wel. Niemand wist wat ze met me aan moesten, want ik was een vrijbuiter. Ik bedacht dat ik iets voor mensen wou betekenen en ging voor een goed doel werken. Dat was binnen een instelling voor verstandelijk gehandicapten. Mooi dat ik er zo terecht kwam, want anders had ik dit nooit gekozen. Met dit werk kreeg ik honderd gulden per maand en de rest ging naar een goed doel zoals amnestie International. Ik heb er veel geleerd, maar ik was in het begin wel in shock. Ik moest deze mensen wassen, maar had op die leeftijd nog nooit een blote man gezien. Ik ben heel blij dat ze me deze kans hebben gegeven. Heb uiteindelijk ook mijn z-diploma gehaald.
Daarna heb ik van alles gedaan. Ik ben secretaresse geweest op een advocatenbureau, doktersassistente, zwembadjuf en waarnemend hoofd van een kindertehuis.In 1995 kregen mijn man en ik, met ons kind een zwaar auto ongeluk in Zuid Frankrijk. We hebben toen echt een engeltje op onze schouder gehad, want we dachten dat het afgelopen was. Daarna is de wereld voor mij totaal veranderd. Ik had er een trauma aan over gehouden en zo kwam ik in de kunstzinnige therapie terecht. Daar werd mij geadviseerd de kunst in te gaan. Ik heb toen een 4-jarige (beeldende) kunstopleiding bij Artibus in Utrecht gedaan.


Welke kunstvorm(en) maak je?
Ik schilder met acryl en waterverf, maar eigenlijk met alles waar je maar mee schilderen kunt. In principe schilder ik op papier en doek, maar heb ook schalen, vazen, kastjes en dergelijke beschilderd.

Wat motiveert je om kunst te maken?
Kunst is voor mij het vertellen van verhalen. Eigenlijk praat ik in mezelf als ik schilder. Op die manier krijgt het vorm op het doek. Neem bijvoorbeeld het lied van Stef Bos “de maan is niet eenzaam”. Dat zing ik dan en dan gebeurt er van alles met me. Dan laat ik alles vallen en ga naar de vrijheid. 
Het is het verhaal  die ik in beeld probeer leven te geven. Kunst is een manier van vorm geven aan het leven. Het stralen, licht geven, verdriet, verlangen, alles naar boven laten komen, laten stromen.  Nu meer de berusting, ik heb alles wat mijn hartje begeert. Ja, kunst geeft kleur aan het leven.

Carli Stef Bos
Carli Stef Bos
Carli Stef Bos2
Carli Stef Bos2

 


Welke invloed heeft (het wonen op) Texel op je kunst?
Vanaf het ongeluk (ik durfde geen verre reizen meer te maken) gingen we naar Texel. Het heeft altijd een grote invloed op mijn werk gehad. Sinds 7 jaar wonen we nu op Texel. Daarvoor waren eigenlijk al mijn schilderijen vol van verlangen naar dit eiland. Nu we hier wonen is er meer rust in mijn werk en staat de natuur, de zee, het water meer centraal. Ik hou van water, ga als het kan iedere dag naar zee, maak daar gedichtjes (voor mezelf), waar ik ook wel weer schilderijen op maak. Aan het strand schrijf ik eerst in mijn dagboek en neem een frisse duik in de zee. Zwemmen is mijn passie. Het in de zee liggen geeft me een enorme gelukzalige en vrije gevoel. Ja, Texel kun je intens voelen.

Wat is je favoriete eigen werk en kun je omschrijven waarom?
Het is al een iets ouder werk. Ik ben namelijk in november gestopt met roken en sinds die tijd schilder ik bijna niet. Het atelier, roken, even rust nemen zijn blijkbaar nog steeds verbonden. Ik hoop daar van de winter los van te zijn en weer helemaal los te kunnen gaan in mijn atelier.  Bij mijn favoriete werk heb ik het gelukzalige gevoel kunnen vastleggen wat zwemmen mij geeft. Dit schilderij zal ik nooit weg doen. Het is me zeer dierbaar.

Wie stel jij voor als volgende gast?
Ik kies voor Paulien Valk. Ik vind dat ze interessante dingen doet en ben benieuwd wat ze hierover te vertellen heeft.

 



 

Het eerste bezoek was bij Ciska Rook, zij heeft twee keer de Pieter van Scheltprijs gewonnen. Zij gaat zelf iemand aanwijzen waar het volgende bezoek naar toe gaat.

 



Kun je iets van je achtergrond vertellen?
Ik ben geboren en getogen in Rotterdam  en op mijn 24e verhuisd naar de Hoekse Waard. Daar heb ik samen met Rob en de kinderen 40 jaar gewoond. We wonen sinds 2017 op Texel. Op school was ik altijd al bezig met tekenen en daarop kreeg ik de hoogste cijfers van alle vakken die ik had. Later ben ik gaan schilderen. Maar altijd, vanaf vroeger heb ik kleine tekeningen gemaakt.

Welke kunstvormen maak je?
Ik ben “vroeger” begonnen met schilderen. Vooral portretten en dan met name van de kleinkinderen. Ik kan nooit twee achter elkaar maken, want dan zit ik er nog teveel in. Dan ga ik over op wat anders, maar portretten hebben mijn voorkeur. Omdat ik van het realistische af wil ben ik met andere materialen begonnen zoals beton en gips., iets met structuur. Dan moet je wel vrijer werken en komt er beweging in.  Het moet namelijk een schilderij worden en geen foto.

Wat motiveert je om kunst te maken?
Sinds wij op Texel wonen heb ik de rust om te schilderen. Ook het hebben van een eigen plek om te werken motiveert mij. We hadden dit huis nog niet eens gekocht, maar toch zag ik al mogelijkheden voor een eigen atelier.  Ook het winnen van de Publieksprijs motiveert mij.

Welke invloed heeft (het wonen op) Texel voor je?
Texel als onderwerp van mijn schilderijen heb ik niet. Tussen de portretten door probeer ik wel eens  wat, maar het is niet echt “mijn ding”. Wel de rust van Texel. Ik heb hier meer tijd en rust en dat is mijn persoonlijke invloed die ik krijg van Texel.

Twee keer de Pieter van Schelt Publieksprijs. Wat doet het met je?
Ik zie het toch als een gevoel van waardering. Ik voel me er wat zekerder door. Maar ook het lidmaatschap van Zout doet me goed. Zout inspireert mij om te gaan schilderen. Het is een middel om mijn werk te laten zien, evenals in mijn eigen atelier.  Werken met een thema spreek mij ook zeer aan.

Wat is je favoriete eigen werk en kun je omschrijven waarom?
Dat is eigenlijk mijn laatste werk waar ik mee bezig ben voor Zomerzout. Daar ben ik het meest trots op. Misschien omdat ik met dit werk met een nieuwe techniek bezig ben.  Hier kan ik veel in kwijt en het is een nieuwe uitdaging. .

Wie stel jij voor als volgende gast?
Carli van den Berg. Ik denk dat zij wel iets moois te vertellen heeft.